Steun

Indy voelt net zo feilloos aan als Nostradamus dat deed waar en wanneer hij er moet zijn. Zo steunt hij Roel in het toelaten van sensaties en gevoelens die te overweldigend waren toen hij klein was. Na een burnout heeft hij als jonge vader moeite zijn weg terug te vinden in zijn werk en zijn plaats in zijn eigen gezin. Alles overspoelt hem en het is lastig weer lijn in zijn leven te brengen. Hij heeft het gevoel dat hij volledig vastzit en niet weet hoe hij weer vooruit kan komen.

Samen met de paarden lukt het hem beetje bij beetje zijn gevoelens een voor een te bekijken zonder dat hij de draad kwijtraakt. Met name Indy staat hem steeds bij en Cienda laat hem op een afstand dingen zien die relevant zijn. Zo werken we aan het reguleren van spanning die hij als kind heeft vastgehouden. Overal in je ontwikkeling kunnen situaties zijn die te spanningsvol zijn om op dat moment te verwerken. Dat hoeven niet per sé herkenbare heftige gebeurtenissen te zijn. Het kan ook iets zijn wat soecifiek voor jou moeilijk was of een langere periode van spanning door externe oorzaken.

Die ervaringen blijven opgeslagen in een onbewust deel van je brein en dat deel blijft maar signaaltjes uitzenden naar je lichaam. “Het is hier onveilig!”, zegt het dan. Terwijl dat in het heden misschien allang niet meer zo is. Samen met de paarden is het veel makkelijker te voelen wanneer er dus zulke seintjes door je lichaam gaan. Daar wordt je denken en emotioneel voelen door beïnvloed. En dan is het lastig om  rustig en helder te blijven.

Door samen met de paarden te leren die signalen in zijn lichaam op te merken kan Roel de oude spanning loslaten. Zijn brein komt tot rust en zo kan hij de situaties die spanning oproepen in het heden ook beter handelen.

“Dit voelt als persoonlijk leiderschap.”, zegt hij. “Mijn leven in eigen hand kunnen en mogen nemen.” Hij maakt kennis met zijn gevoeligheid, leert zijn dyslexie een plek te geven en ontdekt dat zijn intelligentie een wat andere manier van kijken met zich meebrengt. Dat inspireert hem dingen op zijn manier te onderzoeken en keuzes te maken die bij hem passen in plaats van op grond van wat er van hem verwacht wordt.

Zo vindt hij een deel van zichzelf terug dat een bredere interesse heeft dan alleen maar werken en brood op de plank brengen. Zijn gevoeligheid krijgt een plek en wordt een bron van inspiratie en niet langer een handicap. Hij kan weer van zijn kinderen genieten en krijgt er vertrouwen in dat zijn carrière zich verder zal ontwikkelen op een manier die bij hem past.

Als hij afscheid van ons neemt is hij een volwassen man met een jongensachtige energie die weer vol blijheid de nieuwe mogelijkheden in zijn leven omarmt.

*de naam Roel is om privacy redenen gefingeerd.